Youtube:

Birinci Mario oyunundayım Her bitirdiğimi zannettiğimde, başa dönüyor Daha hızlı, daha sert bir şekilde

Daha olgun olmalıydım, geleceğimi karıştırmış olmalıyım Başlangıçtaki sihri tekrar bulmak isterdim Kalbini koymayınca, hiçbir iş ilerlemiyor Gururuma zarar veriyor, kabulenmekte zorlanıyorum ama sanırım hiçbir zaman bu kadar kaybolmamıştım

Dünya bir ganyan bayisi gibi, Herkesin kendi yanlış görüşlerini dayattığı Radyoda kimsenin artık dinlemediği parçalar çalarken Televizyonda herkesin daha önce gördüğü haberlerin geçtiği

Radikal söylemli akıllı züppeler ile cahil zındıklar arasında seçim yapmaya çalışıyorum, nereye tıklayacağımı artık bilemiyorum

Kendi Realite Şov'um haline gelmeden Feat yapmaya, güncel kalmaya çalışıyorum

Disney'deki rehine durumu gibi *[2] Karakterime hapsolmuş, donmuş kalmak istemiyorum Yaşlı bir serseri gibi kötü yaşlanmak Hep Bart olduğunu düşünürsün ama aslında Bay Burns'ündür

Başkentte yuvamda değilim Yaşamadığım bir şehirde yazmaya devam ediyorum İyi bir adam olmaya çalışıyorum fakat daha çok ortalama sayırım Sanırım ben sadece kötü bir dahiyim

Eski şeytanlıklarımdan pişmanım Yalanlarda kral, gerçek dünyada köle Her saniye uyanık Eğer yalnız bırakırsam, zihnim karanlıkta kaybolur

Bir sabah kalkıp, seçtiğim hayatın doğru olduğundan emin bir erkek olacağımı düşünürdüm

Güvenilir, stabil bir şey inşa etmiş olan

Ben sadece kumdan kaledeki bir veledim

Daha zaferi kutlamayı bilmezken oysa

Küçük zaferler uğruna

Büyük fedakarlıklar yapmaktan bıktım

Gecelerim beyaz*[3], fikirlerim karanlık

İçmeyi bıraktığımda günlerin akşamdan kalmalıktan daha fazlası olduğu gibi

Neden kollarıma bir bebek vermek istiyorsun?

Ben daha kendimle ilgilenmekte zorlanıyorum